Ten sam zasięg może dać zupełnie inny wynik w kasie

Dwa działania mogą dotrzeć do tej samej liczby kont i zakończyć się zupełnie inną liczbą pierwszych depozytów (FTD). Nawet ten sam CPM niczego tu nie przesądza. Przejdź od danych o odbiorcach do rejestracji, graczy, którzy wpłacili, i wniesionych przez nich kwot. Kolejność może zmienić się na każdym kroku. Wariant prowadzący w rejestracjach może zostać z tyłu, gdy ci gracze dotrą do kasy. Wtedy wysoka liczba na starcie mówi tylko o samym starcie.

Zasięg nie pokazuje działań w produkcie marki

Zasięg mówi, do ilu różnych kont dotarto według zasad liczenia danej platformy. Wyświetlenia mówią, ile razy coś pokazano. Jedno konto może mieć kilka wyświetleń. Liczba obserwujących odpowiada na jeszcze inne pytanie: jak duża jest grupa odbiorców twórcy. Nazywanie wszystkiego „zasięgiem” daje schludny raport, który porównuje różne rzeczy. Zachowaj nazwę ze statystyk i sprawdź, co rzeczywiście oznacza.

Sprawdź jeszcze, jaka część odbiorców należy do geo testu. Duża grupa w innym geo niewiele daje marce, której produkt działa na innym rynku. Wielkość grupy nie mówi, czy ktoś się zarejestrował lub ukończył płatność. Te zdarzenia zachodzą już po naliczeniu zasięgu. Bez danych marki nie da się odczytać ich z jednej liczby odbiorców.

Możesz mieć duży zasięg, spore zainteresowanie i słaby wynik w kasie. Mniejsza grupa może też przynieść więcej pierwszych depozytów. Zasięg nie wybiera między tymi historiami. Rejestracje zaczynają pokazywać, co stało się w produkcie marki, a pierwszy depozyt pozwala porównać kolejny krok. Każda z tych liczb odpowiada na inne pytanie o tę samą grupę.

Zachowaj oryginalną nazwę metryki dotyczącej odbiorców i okres, który obejmuje. To wystarczy w kolumnie z kontekstem. Nie ma powodu zmieniać jej w prognozę depozytów, zanim test dostarczy wynik. Jeśli jedna liczba dotyczy całego testu, a druga tylko początku, różnica pojawia się jeszcze przed rejestracją.

Remis kończy się przy kasie

Poniżej jest hipotetyczne porównanie dwóch działań w jednym geo. Oba korzystają z tej samej reguły atrybucji. Każda grupa rejestracji ma taki sam okres obserwacji: trzydzieści dni. Wszystkie liczby wymyślono do obliczeń. To ani wyniki agencji, ani cele innego testu. Oznaczenia A i B nie odnoszą się do konkretnych twórców ani platform.

W danych o odbiorcach jest remis. Rejestracje stawiają A na pierwszym miejscu. Pierwsze depozyty i suma depozytów stawiają na pierwszym miejscu B. Na tym polega problem wybierania po zasięgu: można ogłosić zwycięzcę przed sprawdzeniem wierszy, które opisują cel testu.

Sprawdzamy zasięg przy analizie wejścia do testu, a gdy rozmawiamy o wyniku, otwieramy wiersz pierwszych depozytów.

„Dotarliśmy do odbiorców” pozostawia pytanie o kasę bez odpowiedzi.

We wzorze CPM nie ma depozytu

CPM to wydatki podzielone przez liczbę wyświetleń i pomnożone przez tysiąc. Opisuje koszt wyświetleń. Rejestracje, pierwszy depozyt i kolejne depozyty pozostają poza tym wzorem. Dlatego dwa działania mogą mieć taki sam CPM, a ich gracze mogą przechodzić zupełnie inną drogę po dotarciu do marki. Równość tej metryki nie oznacza równości dalszych wyników.

Z tego samego powodu niższy CPM nie rozstrzyga porównania depozytów. Może towarzyszyć większej liczbie wyświetleń przy nadal słabym wyniku w kasie. Wyższy CPM może z kolei wystąpić przy większej sumie depozytów. Żaden z tych kierunków nie czyni CPM skrótem do oceny celu marki w depozytach.

Porównanie CPM i porównanie depozytów dotyczą oddzielnych części procesu. Przy depozytach znajdź graczy pozyskanych przez każde działanie i zastosuj ten sam okres raportowania. Dane o wyświetleniach nie pozwalają zakładać, że taki sam odsetek ludzi zarejestrował się, otworzył kasę albo wpłacił. Te kroki trzeba sprawdzić w danych marki.

Jeśli ktoś podstawia zasięg jako mianownik CPM, zmienia obliczenie. W tym wzorze potrzebne są wyświetlenia. Gdy raport zawiera tylko zasięg, pomiń CPM do czasu otrzymania liczby wyświetleń. Brak danych pozostaw widoczny. Domysł w mianowniku nie staje się wiarygodniejszy tylko dlatego, że został użyty we wzorze.

Sprawdź wynik od rejestracji do wpłaty

Porównuj te liczby razem: rejestracje, pierwsze depozyty, odsetek graczy, którzy wpłacili, i sumę depozytów. Sumy pierwszych i kolejnych depozytów pokazują, jak powstała łączna kwota. To różne części tej samej historii. Pominięcie jednej może zmienić ocenę wyniku. Przy kwotach pozostaw walutę i zakres, którego dotyczą.

W A więcej ludzi się zarejestrowało, ale mniejsza część doszła do pierwszego depozytu. W B zarejestrowało się mniej osób, a więcej wpłaciło pierwszy depozyt. Wyższa suma daje kolejny powód, żeby przyjrzeć się B. Opisując lepszy wynik, zachowaj liczbę graczy i skład sumy depozytów. Samo stwierdzenie „większa kwota” pomija, kto ją wniósł.

Przykład daje też średni pierwszy depozyt: dwa tysiące euro podzielone przez pięćdziesiąt to czterdzieści euro w A. Cztery tysiące pięćset euro podzielone przez dziewięćdziesiąt to pięćdziesiąt euro w B. Słownik określa dokładne znaczenie tej średniej. Powinna być obok liczby graczy, ponieważ jej nie zastępuje.

Kolejność zmieniła się, choć zasięg pozostał równy. Użyj struktury raportu o depozytach, żeby wynik nadal odnosił się do tych samych graczy i płatności. W porównaniu powinno być jasne, co obejmuje każda kwota.

Lepszy wynik nadal wymaga wyjaśnienia

W tym przykładzie prowadzi B. Dlaczego? Tabela nie odpowiada. Wynik może wiązać się z dopasowaniem odbiorców, procesem w produkcie marki albo problemem w raportowaniu zdarzeń. Ustalenie wyniku i znalezienie wyjaśnienia to oddzielne zadania. Tabela daje wynik, a następne pytanie powinno pomóc znaleźć jego przyczynę.

„Zasięg był dobry” niewiele nam mówi, gdy nadal nie wiadomo, gdzie zatrzymali się zarejestrowani gracze. Przy wielu rejestracjach i niewielu pierwszych depozytach agencja oraz marka muszą wspólnie sprawdzić tę różnicę. Jeśli kwoty depozytów w raportach się nie zgadzają, zacznij od kontroli śledzenia zdarzeń. Większa liczba odbiorców nie rozwiąże żadnej z tych spraw.

W tej kontroli marka porównuje geo i typ twórców, a agencja zajmuje się poszczególnymi twórcami.

Odpowiedź powinna wskazywać stratę po rejestracji. Czy gracze dotarli do kasy, próbowali wpłacić, czy ukończyli płatność, której zabrakło w eksporcie? Ustalenie dotyczące konkretnego kroku wyjaśnia coś, czego zasięg nie pokazuje. Daje też zespołom kontrolę do powtórzenia po usunięciu problemu.

Przykład przemawia za B w ramach tego testu i tych okresów obserwacji. Nowa grupa może zachować się inaczej, nawet przy tym samym typie twórców. Przenieś więc wynik do następnego testu jako powód do dalszego sprawdzenia. Sama tabela nie zamyka pytania o nową grupę.

Zakres porównania musi być czytelny

Test łączy jedno geo z jednym typem twórców. Zsumowanie kilku geo w jednym zasięgu może ukryć, który rynek przyniósł pierwsze depozyty. Połączenie typów twórców może ukryć część wymagającą kontroli. Najpierw sprawdź oddzielne wiersze. Łączny wynik może pomóc później, gdy rezultaty każdego geo i typu twórców są już jasne.

W nagłówku porównania pokaż daty i okresy obserwacji. Przykład używa równych okresów. Zastosuj zasady porównywania kohort po obu stronach. Nagłówek powinien mówić, kiedy weszła każda grupa i ile czasu jej gracze mieli na depozyt. Ta sama data raportu nie oznacza automatycznie takiego samego czasu dla graczy.

Wynik w depozytach przypisz do geo i typu twórców, które go przyniosły. Jeśli zmieniasz którąś część, zaznacz to w pytaniu kolejnego testu. Odbiorca raportu powinien rozumieć, co przetestowano, bez odtwarzania tego z dużej łącznej liczby odbiorców.

Decyzja musi bronić się bez kolumny zasięgu

Zasłoń kolumnę zasięgu i przeczytaj wniosek jeszcze raz. Argument powinien opierać się na celu w depozytach, wyniku i nierozwiązanych problemach. Jeśli argument upada bez liczby odbiorców, wróć do danych o tym, co gracze zrobili w produkcie marki.

Porównanie może wskazać mocniejszy wynik, nawet jeśli żaden wariant nie osiągnął celu. To sprawdzenie też jest częścią decyzji. Pierwsze miejsce w tabeli nie wystarcza do skalowania.

W przykładzie B przyniosło więcej pierwszych depozytów, wyższy odsetek wpłacających i większą sumę przy tym samym zasięgu. Porównaj to z celem uzgodnionym przed testem. Potem sprawdź przyczynę słabszego odsetka w A. Tabela pokazuje różnicę, ale nie wyjaśnia procesu gracza. Ma to znaczenie przy wyborze, co powtórzyć. Skopiowanie wielkości grupy z B powtórzyłoby tylko ten wiersz, w którym oba warianty były równe.

Punktem startowym dla reklamodawcy jest budżet testowy i raport o depozytach. Zasięg daje raportowi kontekst. Gracze, którzy wpłacili, dają marce wynik.